به کجا چنین... فرهنگ و جامعه نسیه آرمان گرایی یا نقد عمل‌گرایی این روزها چالش جدی بین طیف های مختلف جامعه همین انتخاب و تشخیص حد و مرز رویکردهای آرمان‌گرایانه و عمل‌گرایانه است.انقلاب ما(تقریبا مثل همه انقلاب ها) یک انقلاب ایدئولوژیک بود و رهبران آن طبق ایدئال ها و آرمان هایی سخن گفته و عمل می کنند که در ابتدای انقلاب شعارهای اصیل و آرمانی آن عنوان شده است.شاید فرق اساسی ما با بسیاری از انقلاب ها این باشد که با وجود گذشت نزدیک به نیم قرن همچنان شعارهای اولیه انقلاب پابرجا

خیلی کوچک بودم وقتی خانواده ما به خط امامی شناخته می شدند و از سوی بخشی از خانواده که متعلق به جناح راست آن موقع بودند مورد شماتت قرار می گرفتیم و خصوصا سر پذیرش قطعنامه به پدر من بد و بیراه می گفتند که امام را به پذیرش قطعنامه مجبور کردید و ... آن موقع نخست وزیری میرحسین موسوی نقطه اعتراض آنان به امام بود که چرا او را به رییس جمهور تحمیل کرده اند.بزرگتر که شدم از سوی همین جناح راست که حالا طرفدار ولایت شده بود برچسب چپی می خوردم و به عدم تبعیت از ولایت فقیه محکوم می شدیم. همزمان دوستانمان که اص

این روزها می گذره و روزی که خیلی دیر هم نیست سایه جنگ از سر کشور برداشته میشه. اون روز شاید به نگرانی های امروزمون بخندیم. کاری نداریم که روسیاهی می مونه برای اونایی که تو این روزها سمت دشمن وایستادن و از حمله به خاک کشورمون حمایت کردن اما چیزی که مهمتره اینه که باید هر چه زودتر از این التهاب و بلاتکلیفی خارج بشه کشور.شاید چند سال طول بکشه این وضعیت و نباید همه چیمونو معطل این وضعیت نه جنگ نه صلح کنیم . باید به زندگی ادامه داد. هنرمندان باید فعالیتشون رو از سر بگیرن. کارهای اقتصادی هر چند در ابه

به کجا چنین... فرهنگ و جامعه چرا شاخص فرزندآوری‌مان در حد کشورهای توسعه یافته است؟ علیرغم تبلیغاتی که همه آن را پذیرفته اند عوامل اقتصادی باعث اصلی افت میل خانواده ها به فرزندآوری نیست. با نگاهی به نقشه دنیا و قیاس کشورها مطابق میزان فرزندآوری متوجه می شویم کشورهای توسعه یافته کمترین نرخ باروری را دارا هستند. چه شده که در این میان ایران همطراز با کشورهای توسعه یافته دارای این نرخ پایین باروری شده است.با مرور دقیق تر متوجه می شویم کشورهایی با اقتصاد بسیار ضعیف تر و نابسمان

به کجا چنین... فرهنگ و جامعه کارتون های نسل به‌روز وکودکانی که تلخی ندیده اند کارتون های نسل به‌روز را مجبورم گاهی به خاطر دخترم ببینم. اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که چه تفاوت زیادی دارد با آنچه ما در کودکی می دیدیم. کارتون های در زمان حاضری پر از فانتزی و تخیل و بدون ذره ای القای احساس رنج در شخصیت ها و پر از قهرمانان دارای قدرت های ماورایی هستند اما آنچه ما می دیدیم جامعا برگرفته از زندگی واقعی بود و پر از رنج و سختی شخصیت ها و نرسیدن ها و تلاش های واقعی برای رسید